9 Ocak 2011 Pazar

Sevgi Renkli Mi ?


Sevgi dediğin o ilk çoşkunun biçimsiz şekli bazen gerçekten tanımsızdır. İçinde giderek büyür ve kendi içinde bağımsız gelişmeye başlar. Arzu ve tutkuların esaretinde bazen yanlış yorumlarınır bastırılamaz. Tanımsızlık ; içinde taşıyamadığın duyguyu istemsiz olarak dışarı atmasını engelliyememektir. Tutamazsın. Sevgi bazen maceradır. Kötü bir dönemin tetikçisi gibi içinde tırmanır. Rüzgar gibi bazen okşar bazen sürükler. Sevgi sevebilme özgürlüğünü kaybetmemendir. Bağımlılık değil bütünlüktür. Her zaman kötü dönemlerimiz olur ve bazen dayanak ararız. Dayanmak istediğimiz, tutmak istediğimiz güvenilir bir çıkış yoludur. Korkularımızın tetiklediği istemsiz huzur elde etme çabasıdır. Göründüğünden farklıdır. Bazen sevgi elde edilemeyenlerin atık torbasına girmesi için kullandığımız, kullanırken baştan çıkardığımız sevmeye çalıştığımız ama aslında dayanaksız kalmanın korkusu ile bu yönde kullandığımız duygusal ilüzyon olarak da içimizde yaşayabilir.
Bazen sevgi kavuşamamaktır. Dokunamamak, yanında olamamaktır. Yanında olmak istesende renksiz tablolar gibi şaheser olsa da hayatın içinde olamamasıdır.

Yaşantımızın en güzel yanı olan sevebilmenin özgürlüğünü içimizde korumaktır. Her gün tükettiklerimiz, isteklerimiz, ideallerimiz bir filmin senaryosunu oluşturan paragraflar olsada en güzel olan, hatırlanan, unutulmayan sevdiğimiz, içimizdeki sevgimizdir.  Sevgi en büyük, en özel, en önemli iletişimdir. En güzel konuşulması gereken dildir. Her nakaratın, her filmin, hayata dair olan her yerde vurgulanan tek güzel ve özel olandır.

Bazen bulur kaybederiz, bazen bulamayız her zaman ararız, bazen yetinmekle kalırız. Sevgi güzeldir, sevginin bıraktığı izler kolay geçmese de anlamlı olan varlığıdır. İnkar edilemez gerçeğin kendisidir.

Bazen hayaller kurarız. Hani bunu yapmak istiyorum dediğin kişi vardır ya. Yaşamak istediğin hayat için, kendin için, sevdiği insanlar için hayaller kurar insan. Zaten bizi mutlu eden bu değil mi ? Gerçek bu kadar güzel değil. Gerçekte sevgi kimyasal ve psikolojik olarak bir sürü yüklemin bir ismi çağrıştırıyor olmasından öte değil. Sevgi kendi içinde gerçekliğini hissettiren, ne dayanak ne de macera olanı değil, içindeki tanımsız mutluluğu iliklerine perçinleyen samimiyettir.

Bazen sevgi, korkuların esaretinde özgürlüğün pençesinde sevdiğini bilsende uzaklaşmak, uzak durmak, belkide hiç karşılaşmamaktır.

Her kararın bir bedeli, her anın bir değeri var. Yaşadıkça hatırlanacak olanlar gibi,  zamanla unutulacak olanlarda olacaktır.

Sevgiler.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder